از زمزمه دلتنگیم ، از همهمه بیزاریم نه طاقت خاموشی ، نه تاب سخن داریم آوارِ پریشانی ست ، رو سوی چه بگریزیم ؟ هنگامه ی حیرانی ست ، خود را به که بسپاریم ؟ تشویش ِ هزار «آیا» ، وسواس ِ هزار «امّا» کوریم و نمی بینیم ، وَرنه همه بیماریم دورانِ شکوهِ باغ ، از خاطرمان رفته است امروز که صف در صف ، خشکیده و بی باریم دردا که هدر دادیم ، آن ذات ِ گرامی را تیغیم و نمی بُّریم ، ابریم و نمی باریم ما خویش ندانستیم ، بیداریمان از خواب گفتند که بیدارید؟ گفتیم که بیداریم ! من راه تو را بسته ، تو راه مرا بسته امیّد ِ رهایی نیست ، وقتی همه دیواریم شاعر حسین منزوی دکلمه محمد برزگر

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related