خواب دیده ام شعر گفته ام من تو را در خواب نه اما خواب دیده ام تماشای آسمان از زیر اقیانوس تماشای جاده کنارتو پشت فرمان از پشت چشم های تار و اشک آلود من خواب دیده ام روبه روی در نشسته ام منتظرم که بیایی دارم برایت خواب هایم را می گویم و تو میدانی که چقدر حقیقت دارند من خواب هستم در تمام نفس هایت که در سینه حبس شد در تمام چشم های که به لب هایم دوخته شد شب هایی که تو در آنها پنهان می شوی و تا صبح شعر میگویی من خواب هستم و میدانم تو مریم هایت را که شعر شدند بیشتر از من دوست داری قطار می رود من تو را از پشت شیشه های بارانی در تاریکی تونل های روشن و کم عمق خیس تر از خیسی رویاهایم می بینم تمام بوسه هایت روی گونه هام خشک شده تند در تمام ولیعصر تا تئاتر شهر جنازه ی خنده های تلخ خسته ام با بوی عطر تمام شده ی تو از هفته های پیش مانده است تو هنوز نرفتی و من شعر میگویم تن تو عطر شب را میدهد استخوان هایم تا سوز سرمای مرگ می روند و چشمانم در تنگی آغوش تو در لابه لای کتاب های خوانده و نخوانده از دروغ هایت خمار می شوند تو در تمام آن شب هایی که تنم آه می کشید قلب تنهای کسی را دوست داشتی تو در قرنیه های پر از سکوتت کسی را کشتی که من بود من خواب هستم و می دانم تمام دروغ هایم حقیقی تر از وجود احتمالی توست در شبی که تنم خسته ی نبودنت است در تمام تنت غلت می زنم و میدانم خواب هستم https://www.instagram.com/invites/contact/?i=pm1npjur1z8l&utm_content=192reh3:آدرس اینستا رادیو شعر پارسی

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related