W 17. odcinku „Podkastu Dwutygodnika” Barbara Klicka rozmawia z Agnieszką Holland o jej ostatnim filmie „Zielona granica” – o tym, jak etyka wpływa na estetykę, polityce, kryzysie na granicy, Europie i kinie, które reaguje. O tym, czy i jak projektować wyjście z kryzysu i czy obywatelskie nieposłuszeństwo to dużo, czy mało. Na łamach Dwutygodnika o „Zielonej granicy” pisała Iwona Kurz w tekście „Raz, dwa, trzy, baba jaga patrzy” (https://www.dwutygodnik.com/artykul/10918-raz-dwa-trzy-baba-jaga-patrzy.html). Kurz przywoływała metaforę „leniwego oka”, która odnosiła się do tekstów kultury dotyczących kryzysu migracyjnego w Europie. To „leniwe oko” należałoby interpretować jako opór wobec widzenia, aktywny sprzeciw dotyczący dostrzegania niewygodnych zjawisk. A jednak „Zieloną granicę” widzieli tak zwani wszyscy: zarówno wielbiciele twórczości Holland, jak i jej krytycy, film został wpleciony w logikę ostatniej kampanii wyborczej, a jego otwarte pokazy organizowały na przykład wspólnoty mieszkaniowe. W świecie, w którym algorytmy chcą wyznaczać granice naszej wyobraźni, wydaje się to niezwykłe. Agnieszka Holland – reżyserka filmowa i teatralna, scenarzystka, aktorka, od 2020 roku przewodnicząca Europejskiej Akademii Filmowej, twórczyni takich filmów, jak „Kobieta samotna”, „Europa, Europa”, „Tajemniczy ogród”, „W ciemności”. Podkast prowadzi: Barbara Klicka Partner podkastu: Studio PLAC Dżingiel: Małgorzata „Tekla” Tekiel Oprawa graficzna: Jan Kallwejt

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related