سلام…بله، منم… هنوز زنده‌م.یعنی… فعلاً زنده‌م. البته نمی‌دونم این روزا زنده بودن… مزیت حساب می‌شه یا فقط یه جور وضعیت موقتیه.اون دوازده روز لعنتی …و منی که گفتم دیگه وقت خندیدن نیست بعد اون همه موشک و دود و آتش و ترور…تا اینکه یکی برام پیام داد که:«پیمان… اپیزود جدیدِ رادیو کو؟ ما منتظریم. یه کاری بکن، یه ذره بخندیم تو این وضعیت گه…» راستش، این جمله قلبم رو گرم کرد. فهمیدم برای یه سری آدمایی که نمی شناسمشون زنده موندنم مهمه انگار …الان چند روز بعد جنگه و شاید انتشار این اپیزود باعث یه ذره خنده، یه ذره بی‌خیالی بشه. همون چیزی که بیشتر از هر چیز همه بهش نیاز داریم.چون خوب می‌دونم که ۱۲ روز پر از اضطراب چه بلایی سر آدم میاره!ولی شماها…شماهایی که پیام دادین، گفتین «منتظرتیم»، پرسیدین «پیمان، خوبی؟»، گفتین:«میدونیم اوضاع خرابه… ولی ما به خنده نیاز داریم…» انتشار این اپیزود مخصوص شماست. حالا که دنیا عقلش رو از دست داده، ما اپیزود جدید رو منتشر می‌کنیم که تو هر شرایطی به دنیا بگیم ما نه تنها زنده ایم حرومزاده‌ها، بلکه قراره باز بخندیم. این اپیزود…تقدیم می‌شه به همه‌ی کسایی که تا آخرین موشک مهربونی کار اصلی‌شون بودو به اون هایی که این دوازده روز منو یادشون بود.بیاین با هم ببینیم میشه باز خندیدد یا نه ! این شما و این گرفتاری های تیمور ستارزاده، که امیدوارم بعد جنگ حالش همین قدر خوب باشه که موقع ضبط اپیزود بود. گرفتاری اول: گردن لاغرگرفتاری دوم: کارآفرینی گرفتاری سوم : لبخند گرفتاری این قسمت شما: جنگ شد و فعلا این قسمت تعطیله.. لینک حمایت شما از ما:https://hamibash.com/shirinstyleعوامل این اپیزود: کاری از : پیمان حقانی میهمان: تیمور ستارزاده خنده کن: شیرین صمدیتدوین: پرنیا صدیق #رادیو_پیمان #قصه #گرفتار برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:[email protected]

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related