Afgelopen vrijdag zat ik aan de brunchtafel bij FemPact, een netwerkevent voor en door vrouwelijke ondernemers. En daar ontstond een gesprek dat bleef hangen.Waarom zijn er nog altijd minder vrouwelijke ondernemers dan mannelijke? Waarom lijken mannen soms gemakkelijker een stevige prijs op tafel te gooien, terwijl wij er spontaan nog drie verklaringen, een korting en bijna onze excuses achteraan plakken? 😂We hadden het over zelfvertrouwen, geld durven vragen, jezelf zichtbaar maken, kansen grijpen en zelfs over het idee dat vrouwen in hogere functies “mannelijker” zouden moeten worden om hun plek te kunnen innemen.Maar moeten we dat eigenlijk wel?In deze aflevering heb ik het over waarom je als vrouwelijke ondernemer niet harder, luider of “meer man” hoeft te worden om succesvol te kunnen ondernemen. Je kunt vriendelijk én zakelijk zijn. Empathisch én duidelijk. Bescheiden én overtuigd van wat je kunt.En misschien mogen we vooral stoppen met onszelf al af te wijzen vóór iemand anders überhaupt de kans heeft gekregen om ja tegen ons te zeggen.Dus… hebben we als vrouwelijke ondernemers écht wat meer ballen nodig?Of gewoon wat minder “sorry” en wat vaker: “Dit is wat ik kan. Dit is mijn prijs.”

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related