▨ نام شعر: در جدال با خاموشی (بخش دوم)▨ شاعر: احمد شاملو▨ با صدای: احمد شاملو▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریـــــــــــــــــ۲در بیمارستانی که بسترِ من در آن به جزیره‌یی در بی‌کرانگی می‌مانَدگیج و حیرت‌زده به هر سویی چشم می‌گردانم:این بیمارستان از آنِ خنازیریان نیست.سلاطونیان و زنانِ پرستارش لازم و ملزومِ عشرتی بی‌نشاطند.جذامیان آزادانه می‌خرامند، با پلک‌های نیم‌جویدهو دو قلب در کیسه‌ی فتقو چرکابه‌یی از شاش و خاکشی در رگبا جاروهای پَر بر سرنیزه‌هابه گردگیریِ ویرانه.راهروها با احساسِ سهمگینِ حضورِ سایه‌یی هیولا که فرمانِ سکوت می‌دهدمحورِ خوابگاه‌هایی‌ست با حلقه‌های آهن در دیوارهای سنگو تازیانه و شمشیر بر دیوار.اسهالیانشرم را در باغچه‌های پُرگُل به قناره می‌کشندو قلبِ عافیت در اتاقِ عمل می‌تپددر تشتکِ خلاب و پنبهمیانِ خُرناسه‌ی کفتارها زیرِ میزِ جراح.اینجا قلبِ سالم را زالو تجویز می‌کنندتا سرخوش و شاد همچون قناری مستیبه شیرین‌ترین ترانه‌ی جانت نغمه سردهی تا آستانِ مرگکه می‌دانیامنیتبلالِ شیرْدانه‌یی‌ستکه در قفس به نصیب می‌رسد،تا استوارِ پاسدارخانه برگِ امان در کَفَت نهدو قوطی مُسکن‌ها را در جیبِ روپوشت:ــ یکی صبح یکی شب، با عشق!□اکنون شبِ خسته از پناهِ شمشادها می‌گذردو در آشپزخانههم‌اکنوندستیارِ جراحبرای صبحانه‌ی سرپزشکشاعری گردنکش را عریان می‌کند(کسی را اعتراضی هست؟) و در نعش‌کشی که به گورستان می‌رودمردگانِ رسمی هنوز تقلایی دارندو نبض‌ها و زبان‌ها را هنوزاز تبِ خشم تقلایی {کوبش و آتشی} هست.□عُریان بر میزِ عمل چاربندماما باید نعره‌یی برکشمشرفِ کیهانم آخرهابیلم منو در کدوکاسه‌ی جمجمه‌امچاشتِ سرپزشک را نواله‌یی هست.به غریوی تلخنواله را به کامش زهرِ افعی..

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related