در «مرگ در ونیز» توماس مان، شهر مه‌آلود ونیز فقط یک پس‌زمینه نیست؛ آینه‌ای‌ست که تبِ پنهان و اشتیاق فروخورده‌ی گوستاو آشنباخ را در خود تکثیر می‌کند. این اپیزود سفری‌ست به درون ذهن نویسنده‌ای که در آستانه فروپاشی، زیبایی را تا مرز تباهی دنبال می‌کند؛ جایی که میل، هنر، انحطاط و وسوسه در هم تنیده می‌شوند و شهر، همان‌قدر که می‌درخشد، می‌پوسد.در این اپیزود از ریشه‌های فلسفی و روان‌شناختی این اثر می‌گوییم؛ از نسبت زیبایی با مرگ، از فروپاشی وقار در برابر وسوسه، و از پرسشی که توماس مان در دل روایتش می‌کارد: آیا زیبایی می‌تواند انسان را نجات دهد، یا درست بر لبه‌ی نابودی ما را می‌نشاند؟معرفی کتاب: مرگ در ونیز اثر توماس مانموسیقی‌های استفاده شده:Gustav Mahler - Symphony No.5 In N Sharp Minor: Adagietto Max Richter - The LeftoversLudovico Einaudi - ExperienceJóhann Jóhannsson - Flight From The City

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related