از آغاز بايد كه دانى درست/سر مايه‌ی گوهران از نخست كه يزدان ز ناچيز چيز آفريد/بدان تا توانایى آرد پديد سر مايه‌ی گوهران اين چهار/بر آورده بی‌رنج و بی‌روزگار يكى آتشى بر شده تابناک/ميان آب و باد از بر تيره خاک نخستين كه آتش به جنبش دميد/ز گرميش پس خشكى آمد پديد و زان پس ز آرام سردى نمود/ز سردى همان باز ترّى فزود چو اين چهار گوهر به جاى آمدند/ز بهر سپنجى سراى آمدند گهرها يک اندر دگر ساخته/ز هر گونه گردن بر افراخته پديد آمد اين گنبد تيز رو/شگفتى نماينده‌ی نو به نو ابَر ده و دو هفت شد كدخداى/گرفتند هر يک سزاوار جاى در بخشش و دادن آمد پديد/ببخشيد دانا چنان چون سزيد فلک‌ها يک اندر دگر بسته شد/بجنبيد چون كار پيوسته شد چو دريا و چون كوه و چون دشت و راغ/زمين شد به كردار روشن چراغ بباليد كوه آب‌ها بر دميد/سر رستنى سوى بالا كشيد زمين را بلندى نبد جايگاه/يكى مركزى تيره بود و سياه ستاره بر او بر شگفتى نمود/به خاک اندرون روشنايى فزود همى بر شد آتش فرود آمد آب/همى گشت گرد زمين آفتاب گيا رست با چند گونه درخت/به زير اندر آمد سرانشان ز بخت ببالد ندارد جز اين نيرویى/نپويد چو پويندگان هر سویى و زان پس چو جنبنده آمد پديد/همه رستنى زير خويش آوريد خور و خواب و آرام جويد همى/و زان زندگى كام جويد هم نه گويا زبان و نه جويا خرد/ز خاک و ز خاشا تن پرورد نداند بد و نيک فرجام كار/نخواهد از او بندگى كردگار چو دانا توانا بد و دادگر/از ايرا نكرد ايچ پنهان هنر چنين است فرجام كار جهان/نداند كسى آشكار و نهان

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related