چو زين بگذرى مردم آمد پديد/شد اين بندها را سراسر كليد سرش راست بر شد چو سرو بلند/به گفتار، خوب و خرد كار بند پذيرنده‌ی هوش و راى و خرد/مر او را دد و دام فرمان برد ز راه خرد بنگرى اندكى/كه مردم به معنى چه باشد يكى مگر مردمى خيره خوانى همی/جز اين را نشانى ندانى همی تو را از دو گيتى برآورده‌اند/به چندين ميانچى بپرورده‌اند نخستين فطرت پسين شمار/تویى خويشتن را به بازى مدار شنيدم ز دانا دگرگونه زين/چه دانيم راز جهان آفرين نگه كن سرانجام خود را ببين/چو كارى بيابى از اين به گزين به رنج اندر آرى تنت را رواست/كه خود رنج بردن به دانش سزاست چو خواهى كه يابى ز هر بد رها/سر اندر نيارى به دام بلا نگه كن بدين گنبد تيز گرد/كه درمان از اوی است و ز اوی است درد نه گشت زمانه بفرسايدش/نه آن رنج و تيمار بگزايدش نه از جنبش آرام گيرد همى/نه چون ما تباهى پذيرد همى از او دان فزونى از و هم شمار/بد و نيک نزديک او آشكار

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related