در این اپیزود از مجموعه «مستندهای عجیب و غریب» سراغ پرسشی می‌رویم که هم برای سینمادوستان جذاب است و هم برای اهل علوم شناختی: وقتی جهان تجربه‌ی ما پیوسته است، چرا مغز بدون سرگیجه و گسست، زبان منقطع فیلم را می‌فهمد و حتی از کات‌های پیاپی لذت می‌برد؟ بهانه‌ی بحث، مستند تازه «سینمای درون سینما» (2024) و پژوهش‌های سرمین ایلدیرار است؛ جایی که او با سفر به روستاهای کوهستانی ترکیه و کار میدانی دقیق، نشان می‌دهد درک قواعد تدوین نه لزوما غریزی، بلکه تا حدی آموختنی است.با مرور ایده‌های والتر مرچ درباره «تدوین نامرئی» و الگوی کات زدن بر محور پلک زدن و «اکشن»، سراغ یافته‌های علوم اعصاب و روانشناسی تکاملی هم می‌رویم: از نقش حرکات سریع چشم (ساکاد) و «نابیناییِ پلک» گرفته تا هم‌زمانی پلک زدن تماشاگران در نخستین بار دیدن یک سکانس. سپس به قواعد کلاسیک تدوین مثل شات-ریورس-شات و «قانون 180 درجه» و نیز تکنیک کراس‌کاتینگ می‌پردازیم و می‌بینیم چرا آشنایی فرهنگی-داستانی مخاطب می‌تواند گره‌های ادراکی را باز کند. این مسیر ما را به نام‌هایی چون جف زکس، تیم اسمیت، دن لوین، دیوید بوردول و تامامی ناکانو می‌رساند و گفت‌وگویی می‌سازد میان سینما و عصب‌روانشناسی.#سینما #تدوین #تدوین_نامرئی #پلک_زدن #ساکاد #علوم_اعصاب #روانشناسی_ادراک #سینمای_مستند #کراس_کاتینگ #قانون_180_درجه #WalterMurch #SerminIldirar #DavidBordwell #TamamiNakano #JeffZacks#سینمای_درون#thecinemawithin لینک حمایت مالی:https://hamibash.com/schoolخرید دوره‌های آموزشی در خارج از کشور:https://imanfani.thinkific.comخرید دوره‌های آموزشی در ایران:https://b2n.ir/a19688https://imanfani.comhttps://instagram.com/dr_iman_fanihttps://telegram.me/dr_iman_fani Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related