در این اپیزود سراغ زن عجیبی می‌رویم که یک تصمیم ساده زندگی‌اش را به پروژه‌ای بی‌سابقه در تاریخ رسانه تبدیل کرد: ضبط شبانه‌روزی چندین شبکه تلویزیونی، بدون توقف، برای حدود 30 سال.ماریان استوکس از جایی به بعد به این جمع‌بندی می‌رسد که چیزی در پسِ انتخاب تصاویر، تدوین خبرها و زبان گزارش‌ها پنهان شده است. او تصمیم می‌گیرد به جای اعتماد کامل به آرشیو رسمی رسانه‌ها، آرشیو شخصی خودش را بسازد؛ آرشیوی که قرار است هیچ لحظه‌ای از جریان تصویر را از دست ندهد.در این گفتار، روی چند پرسش مکث می‌کنیم: اگر یک نفر همه چیز را ضبط کند، چه چیزهایی را می‌شود سال‌ها بعد در آن تصاویر دوباره کشف کرد؟ آرشیو شخصی چه نسبتی با حافظه جمعی و تاریخ سیاسی و اجتماعی دارد؟ ترس و بی‌اعتمادی نسبت به رسانه از کجا می‌آید و چطور می‌تواند به شکل یک وسواس تمام‌عیار درآید؟هم‌زمان این داستان را کنار بحث اپیزود قبلی می‌گذاریم؛ جایی که از گسستگی ادراک تصویری و زبان منقطع سینما صحبت کردیم. این بار با یک مثال افراطی روبه‌رو می‌شویم: انسانی که تصمیم می‌گیرد تا حد امکان هیچ چیزی را حذف نکند و به قواعد معمول انتخاب و تدوین تن ندهد.اگر می‌خواهید درباره رابطه مغز، رسانه، تاریخ و روایت‌سازی در عصر تلویزیون و خبر 24 ساعته فکر کنید، این اپیزود برای شماست؛#DOCUMENTARY#RECORDER#ماریان_استوکس #تاریخ_تلویزیون #مستند #آرشیو #روایت #تاریخ_معاصر #تحلیل_رسانه #تصویر #VHS #ایالات_متحده #نقد_رسانه #شبکه_خبری لینک حمایت مالی:https://hamibash.com/schoolخرید دوره‌های آموزشی در ایران:https://b2n.ir/a19688https://imanfani.comلینک ویدیوی انگلیسی و کانال یوتیوب ورد ولکانhttp://www.youtube.com/@WordVulcanPress Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related