ماه پیشانی از احمد شاملو از جنس قصه‌های پریشان کودکی، در همان فضای نمور و کمی تاریک و غروب صورتی. مرا برد به سه چهار سالگی و قصه‌های پریشانی که مادربزرگم برایم تعریف می‌کرد. همان‌هایی که همیشه تهش برایم کمی ترس بود. فضای مبهم داستانی که یک پسری بود و سر مادرش را برید و در سینی بالای درخت گذاشت یا شاید در کمد قایم کرد یا شاید هم برای ناهار بار گذاشت. چیزی در همین حوالی. کلمات و اصطلاحات و فضاسازی یادآور همان متکاهای لوله‌ای با مخمل قرمز و بوی کبریت سوخته و صندلی‌های فلزی آبی فیروز‌ه‌ای و صدای تیز سکوت است. احمد شاملو ۲۱ آذر ۱۳۰۴ در تهران به دنیا آمد. وی متخلص به الف. بامداد یا الف. صبح، شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، پژوهشگر، مترجم و فرهنگ‌نویس ایرانی بود. شهرت اصلی شاملو به خاطر نوآوری در شعر معاصر فارسی و سرودن گونه‌ای شعر است که با نام شعر سپید یا شعر شاملویی که هم‌اکنون یکی از مهم‌ترین قالب‌های شعری مورد استفاده ایران به شمار می‌رود و تقلیدی است از شعر سپید فرانسوی یا شعر منثور شناخته می‌شود. احمد شاملو پس از تحمل سال‌ها رنج و بیماری، در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۷۹ درگذشت و پیکرش در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. به پرواز شک کرده بودم به هنگامی‌که شانه‌هایم از توان سنگین بال خمیده بود، و در پاک‌بازی معصومانه گرگ‌ومیش شبکور گرسنه چشم حریص بال می‌زد به پرواز شک کرده بودم من سحرگاهان سحر شیری‌رنگی نام بزرگ در تجلی بود با مریمی که می‌شکفت گفتم:«شوق دیدار خدایت هست؟» بی که به پاسخ آوایی برآورد خستگی باز زادن را به خوابی سنگین فروشد همچنان که تجلی ساحرانِ نام بزرگ؛ و شک بر شانه‌های خمیده‌ام جای نشین سنگینی توانمند بالی شد که دیگر بارش به پرواز احساس نیازی نبود

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related