คัมภีร์วิสุทธิมรรค (ฉบับสมบูรณ์) : ปริจเฉทที่ 23 ปัญญาภาวนานิสังสนิเทศ อานิสงส์ปัญญาภาวนา บทสุดท้ายจบคัมภีร์ อันเป็นดั่งหัวใจพระไตรปิฎก ควรเพ่งเพียรศึกษา ฟังซ้ำไปมาจนเข้าใจ ติดขัดตรงไหนหาข้อมูลเพิ่มจากเน็ตได้ง่ายมากในสมัยนี้ จากที่ทำเสียงอ่านหนังสือธรรมะ และอัดพระไตรปิฎกฉบับเต็มแล้ว วิสุทธิมรรค ถือเป็นคัมภีร์ที่สรุปความจากพระไตรปิฎกมาได้ครบถ้วน กระชับ และเป็นหลักสำคัญที่จำเป็นต้องรู้ ต้องปฏิบัติให้เข้าถึง เนื้อหาทั้งหมดสืบทอดมายาวนาน เป็นที่ยอมรับของพระเกจิอาจารย์ตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน ก่อนจะเชื่อใครมาแนะนำธรรม ควรศึกษาพระไตรปิฎกให้ครบก่อน หรือถ้าไม่มีเวลา ควรศึกษาวิสุทธิมรรคนี้ให้จบก่อนให้ได้ สำหรับพุทธพจน์นั้น แม้จะเป็นธรรมแท้ แต่อย่าลืมว่า ท่านตรัสสอนคนแตกต่างกัน ตามนัยยะต่างกัน และเพราะบางท่านปัญญากล้ามาก ท่านตรัสสอนไว้โดยย่อเท่านั้น ถ้าไม่มีการอธิบายจากผุ้ปฏิบัติถึงระดับนั้นจริง คนทั่วไปไม่มีทางเข้าใจถูกได้เลย ยังไม่นับรวมกับบาลี ที่แปลมาจากภาษาอื่น ซึ่งการจะเข้าใจจริงแตกฉานคำแปลจริง ไม่ใช่ใครจะทำได้ ดังนั้นที่สอนกันว่า.. พระพุทธเจ้าห้ามฟังคำสาวกนั้น เป็นการกล่าวตู่พระศาสดา ผิดร้ายแรง เพราะถ้าศึกษาพระไตรปิฎกจริง จะรู้ว่า.. ท่านตรัสถึงสาวกนอกศาสนา (ด้วยศัพท์ประกอบว่า พาหิรกา ) และตรัสยืนยันรับรองคำอธิบายธรรมของสาวก ทั้งที่เป็นพระและเป็นฆราวาสไว้เยอะแยะมากมายว่า ถูกต้องควรนำไปท่องจำปฏิบัติ และถ้าเป็นพระองค์เองก็จะตรัสเช่นนี้เหมือนกัน ทรงรับรองพระสารีบุตรเป็นต้นว่า เป็นผู้ถึงธรรมดั่งบุตรอันเกิดแต่ธรรมของพระองค์ และสามารถเป็นตัวแทนจัดการบริหารหมู่สงฆ์แทนพระองค์ได้ นั่นเท่ากับว่า ยืนยันชัดเจนว่า.. คำของสาวก (ในระดับพระอริยนั้น) ยึดถือได้ และหลายส่วน ตรัสไว้ชัดว่า ไม่ใช่ว่าไม่มีพุทธวจน แล้วจะทำไม่ได้ แต่มีหลักสั่งสอนไว้ชัด (แต่ไม่รู้ทำไมไม่ฟัง ทั้งที่อ้างพระไตรปิฎกกันตลอด) สั่งไว้ว่า.. สิ่งใดทำเป็นกุศล กรรมฐานเจริญ ก็ทำได้ สิ่งใดทำแล้วเป็นอกุศล กรรมฐานเสื่อม อย่าทำ แม้แต่สถานที่ภาวนา ถ้าทำให้กรรมฐานเสื่อม หรือไม่เจริญขึ้น ก็ตรัสให้ย้ายไปหาที่ใหม่ ไม่ใช่ต้องอดทน (อย่างที่บางคนสอนกัน) บางทีก็สงสัยว่า เรามีคัมภีร์ที่ดีที่สุด ครบถ้วนในคำสอน แต่ทำไมไม่ศึกษา พอศึกษาก็ดันเจอจำนวนมาก ที่ตีความผิด แปลไม่ออกแต่กล้าตีความ เถียงผู้ที่แตกฉานในบาลีซะอีก แถมยังมีมติขัดแย้งกับคำสอนพระพุทธเจ้าชัดเจน และมีคำค้านทิฏฐินั้นเยอะแยะมากมาย ในพระไตรปิฎก แม้แต่พุทธพจน์เอง แต่ก็ยังตั้งหน้าสอนและเชื่อกันแบบนั้นต่อไป แทนที่จะอ่านพระไตรปิฎกให้จบ แล้วเบื้องต้นยึดคำแปล คำสอนพระที่ท่านแตกฉานพระไตรฯ จนเป็นที่ยอมรับซะก่อน หรืออย่างน้อย วิสุทธิมรรคนี้ ท่านก็ยอมรับกันกว้างขวาง ว่าเป็นคัมภีร์ที่ถูกต้อง น่าเชื่อถือ และดีที่สุดคัมภีร์หนึ่ง และเป็นที่ยอมรับว่า เป็นการรวมคำสอนในพระพุทธศาสนามาครบถ้วน กระชับและดีงามควรค่าแก่การศึกษามากที่สุด รองลงมาจากการศึกษาพระไตรปิฎกให้ครบถ้วน (ซึ่งทำได้ยากสำหรับคนทั่วไป) : || พระพุทธโฆสะเถระ รจนา || สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภ มหาเถร) แปลและเรียงเรียง || เสียงอ่านโดย.. อริยคุณ (โจโฉ) ชมรมผลดี ดาวน์โหลด mp3 ได้ที่ http://www.โจโฉ.net อนุโมทนาทุกท่านที่ร่วมสนับสนุนทุกช่องทาง ให้ชมรมผลดี ทำงานต่อไปได้

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related