Tim Zwijs

…Ja, weet je, dan geef je over en dan ben je een hond... die op z'n rug gaat liggen met z'n pootjes omhoog. En dan weet je gewoon dat er meer over je heen komt. Ik schreef een boek over dwangdiplomatie... en dan heb ik gekeken naar crisis tussen 1920 en 2020... waarin een eis, hoe zeg je dat, een coercor, dus een dwingende staat... een ultimatum eigenvaardig…

…Maar Tim, je noemde net even tussen neus en lippen door... het concert der grote mogendheden. Welk concert is dat dan op dit ogenblik? Dat zagen we wel in de negentiende eeuw... met samenwerking tussen allerlei landen. Dat is een beetje wat Arid Jan ook zei. Maar welk concert doe je dan op dit ogenblik? Want ik zie hem niet.…

…Kun jij deze idiotie nog ergens plaatsen, Tim? Hoe moet je deze situatie nou omschrijven? Ja, het is geen nieuwe wereldorde. Het is ook geen kantelende wereldorde. Het is eerder een verbreizelende wereldorde voor onze ogen. Het is zo gek dat het lijkt op een Netflix-serie Occupied, Occupert. Het is zo dwaas dat je te raden gaat bij jezelf... of dit te maken…