Alexander Klöpping

Nou, er zit wel veel... Ik ben wel bezorgd. Ik ben bezorgd over dit alles. Omdat ik zie...

We hebben gewoon heel veel uitdagingen. En AI voelt daar AI in al zijn vormen als een soort potentiële redder in. Ons complexe problemen kan laten oplossen. Ons beter met elkaar kan leren communiceren. Van individuele relatieproblemen tot volledige organisaties. Er is gewoon zoveel potentie daar.

En ik merk bij mezelf... ik blokkeer gewoon heel vaak op het inzetten van AI-toepassingen... omdat ik het niet kan loslaten dat het gecentraliseerd is... dat het gekoppeld is aan grote databases... en dat het er nu qua infrastructuur niet uitziet... zoals ik denk dat het eruit zou moeten zien. En ik baal daarvan... en ik probeer daar een soort van alternatief voor te scheppen... dat ik denk...

Als we een AI systeem zouden hebben op een lokaal niveau, regionaal voor het gemak, waarbij we goede afspraken maken over wat er met data gebeurt en mensen wel een gesprek kunnen voeren met een soort synthetische psycholoog om hun door een moeilijke psychiode heen te helpen.

Ik zou daar zeker niet meteen nee op roepen. En ik merk nu dat ik heel vaak nee roep op AI toepassingen. Omdat dat infrastructurele deel gewoon niet goed gewaarborgd is. Dus ik voel de urgentie.

Die wel degelijk bijna volledig afhankelijk zijn van een lijntje naar een datacenter ergens. Een datacenter wat niet een datacenter is. Wat altijd van jou is. Wat nooit uitgezet mag worden. Wat een mensenrecht is. Maar een datacenter wat je moet huren, inkopen. En waar een groep bedrijven bepaalt wat er wel of niet gaat gebeuren. En ik denk dat die verhoudingen niet kloppen.

Maar wat denk je dan eens door? Oké, ik zou kunnen zeggen hier tegenover, dit is nu ook al zo. Gmail kan nu ook uitgezet worden en dan ben ik mijn e-mail kwijt. Ja, en ik denk dus dat daarin een gezondere balans kan zijn. Nee, dat snap ik. Maar de e-mail is namelijk best wel gedecentraliseerd. Het is een protocol. Je kunt wel je eigen mailserver starten. Waarom is dit dan erger?

Omdat dat nu niet is waar we naartoe aan het bewegen zijn. Wat voor zie je dan?

dat als wij met elkaar bedrijfstechnisch en als consument van AI niet de noodzaak inzien waarom het belangrijk is om AI ten dele dicht bij jou te houden, bij jouw organisatie, bij jouzelf als individu, dat als jij niet die tegenkracht geeft, dat die AI van jou wegvliegt en zich als een soort magneet op één of twee of drie grote plekken begint te centraliseren. En wat gebeurt er dan?

In het geval van centralisatie heb je best wel afhankelijkheid van elkaar. Als bedrijf heb je afhankelijkheid van een aantal kleine spelers. En ik denk dat... Grote spelers. Sorry, een aantal grote spelers. Weinig grote spelers.

Ja, en ik denk uiteindelijk is het een stuk politiek vraagstuk... waarin wij als mens, als individuen met elkaar... kracht uitoefenen in een samenleving... en dat die krachten allemaal verdeeld zijn over verschillende entiteiten. En dat ik denk dat in een spelvorm leven met verschillende spelers... die elkaar allemaal scherp houden...

Ja, wil je er gewoon niet over nadenken wat er gebeurt als dat echt een soort van heel plat geslagen strijd wordt? Nee, maar ik bedoel, we kunnen een soort Black Mirror scenario uitwerken om de mensen thuis bang genoeg te maken dat we iets willen. Kijk, ik heb een bepaalde intuïtie. Ja, dat klinkt misschien suf, maar...

Het heeft niet zoveel zin voor mij om uit te werken hoe een wereld eruit ziet... waar een kleine groep mensen heel veel macht heeft. En dat hebben we namelijk al gehad in de wereldgeschiedenis. Ik zou daar gewoon niet naar terug willen. Ja, sorry man. Laten we vooruit gaan. En tegelijkertijd predik ik daarbij niet ultieme macht voor iedere individu. Ik ga weer. Ik wil een midden. En ik denk dat we even per ongeluk expres in de wereldgeschiedenis... op bepaalde stukjes van de aarde...

een redelijke balans hebben gehad tussen die twee uitersten. Ik zie nu die naald van die meter schuiven. Daar zit niet eens een bewust plan achter in mijn ogen. Volgens mij is dat gewoon een gevolg van... ontwikkelingen in markt en in spelsystemen... waar we het steeds over hebben. En nu zeg ik eigenlijk... ik zou die naald het liefst een beetje terugduwen naar het midden. Het maakt me emotioneel, omdat ik merk... wauw, wat een kracht die eigenlijk duwt die andere kant op. En...

Hoe krijgen we het nou toch voor elkaar... met elkaar om... al die AI-technieken... en wat er allemaal uit... ontspuit... wat er uitgroeit... om dat een plek te geven... in de samenleving...

Zonder dat we ineens in hele andere machtsverhoudingen terechtkomen met elkaar. En je zou daarvan kunnen zeggen... misschien is de menselijke geschiedenis ook een verhaal van... nieuwe technologieën die worden geïntroduceerd. Dan ontstaat er eerst een hele sterke centralisatie. Want alles moet onder controle gehouden worden. We kunnen het nog niet geven aan iedereen. Maar als we op een gegeven moment beter doorhebben wat iets is... kunnen we het langzaam gaan distribueren de samenleving in...

Ja, ook zou ik zeggen, ja. Dus dat haal ik een beetje uit onze discussie net. Dat ik denk... Als jij even een wereld schept waarin je... Dat is eigenlijk de state of nature in politieke filosofie. Oftewel, er is geen arbiter. Er is geen scheidsrechter. Je staat gewoon tegenover elkaar. That's that. Good luck. Vechten. En op het hoogste geopolitieke niveau van...

de planeet zitten we in die state of nature. Daaronder hebben we allerlei rechtsstaten en arbiters, etc. Waaronder bijvoorbeeld de Europese PCU die jij een aantal keer hebt aangehaald. Ik denk dat het heel moeilijk is om in een spel waarin geen arbiter is te

tot waarden te komen die meer zijn... dan enkel overleven, overleven. En als jij het niet doet, doe ik het. Dit is letterlijk het nationale debat over AI. Het is grotendeel de grote geopolitieke spelers. En ja, lief dat je allemaal waarden hebt. Maar hey, blijf realistisch, jongen. Maar goed...

Ik ga dan toch en misschien is dat laf. Want ik kan daar niet zoveel in mijn gedachten als ik eerlijk ben. In die spelsituatie. Ik vind dat zo'n bazaal ding. Het is realiteit. Dat er arbiters zijn bedoel je. Een wereldwijde arbiter maken. Dat vind ik zelf ook weer eng. Dus ik merk gewoon dat ik...