Ellen Deckwitz
speaker
1,179 appearances
6 recordings
2 series
first heard Dec 2025
last heard 2 Sep
Ellen Deckwitz’s voice in public audio — every appearance, attributed to the second.
Trend
recordings per month · last 12 monthsRecordings per month over the last 12 months — 6 in all, peaking in Jun 2026 with 2.
Appearances
Echt wel heel lekker op de stijl. Het is af en toe gewoon de metaforen die erin zitten. Vond ik gewoon echt heel erg leuk. Bijvoorbeeld dit. Dan is Penelope die beseft op een gegeven moment. Ik zit echt in de shit. Ik moet misschien een van die vrijers kiezen. Maar wat moet ik doen? En dan staat er dit geschreven over haar. Zoals een leeuw van alles overweegt. Vol angst te midden van een horde jagers. Die hem omsingelde op sluwe wijze. Zo overwoog Penelope van alles. Dus mogelijk ook de gewelddadige dingen die je zou moeten doen.
Ik vind het heel mooi filmisch geschreven. Op een gegeven moment is Odysseus de schoolslag aan het doen in een storm. Want hij probeert hem weer eens te verdrinken. En dan staat er dit. Haastig zwom hij voort om vaste grond onder de voet te voelen. Hij was nog even ver van vaste grond, verwijderd als de stem draagt van wie schreeuwt.
Ik vind Telemachos een moeilijk personage om te duiden. Je zou kunnen zeggen dat het een dubbele beeldingsroman is. Enerzijds van de terugkerende held en anderzijds van Telemachos... die uiteindelijk ook de koning moet worden van het eiland. En in het overwinnen, haast fraudiaans natuurlijk... in de mensen die dingen om de hand van zijn moeder... ook zijn eigen plek bovenaan de voedselketens inneemt.
En misschien ook tenslotte als het hebben over thematieken. In de film gaat het heel erg over het eerbiedigen van gastvrijheid. Hier in dit boek gaat het daar niet zo over. Je moet wel een gast goed behandelen. Maar waarom heeft Nolan daar zo de nadruk op gelegd, denken jullie?
We zijn Grieken, Charlotte. Grieken wisten daar wel raad mee. Mensen hebben er ook op geweest... dat je de gastvrijheid die Nolan toont... of die de Odysseus van Nolan toont... in de film is meer een christelijke gastvrijheid. In de Bijbel wordt ook in het Oude Testament opgewezen... dat gasten engelen kunnen zijn... die iets komen vertellen. Dus die moet je te alle tijden goed behandelen. En ongelimiteerd goed. Maar in de Oude Griekse wereld...
is het gelimiteerd. Want anders zou je ook die vrijheid niet mogen wegschoppen uit je huis. Die blijven daar niet, omdat het gastvrijheidsrecht zo geldig is. Die blijven dan als ze het kunnen maken. Wat ik wel een mooi idee vind van Nolan...
Denk je dat Nolan hier heel erg een politiek streven mee heeft gehad? Ja, absoluut. Hij wilde, denk ik, een metafoor maken voor deze tijd. Dat mensen aan denken worden gezet, maar ook hoop. Want op een gegeven moment, de lemergast die wordt dan de koning van Ithaka, heeft de hele lemerkroon op. En Penelope en Odysseus gaan op een boot, gaan ze nieuw leefte gemoet. De boel is onzeker, maar er is hoop.
Dus er is een kans dat in deze tijd... waarin het recht van de sterkste... waarin ook financieel sterkste... daar waarschijnlijk ook gewoon onder valt... er toch een vorm van nieuwe rechtvaardigheid kan komen. En we weer als mens veilig kunnen zijn. Ja, en uiteindelijk, dat is ook heel erg van deze tijd... eindigen zij gewoon mij als twee pensionado's... die op een kempertje... Lekker naar Benidorm. Zo naar de Middellandse Zee afgaan.
Maar shout-out naar de vertalers. En naar alle rapsoden die deze vele verhalen in leven hebben gehouden. Kan ik nog een eigen tip geven? Want de versie die ik heb gelezen van Patrick Latour... bevalt een excellent nawoord van klassica Emily van Opstalm.
Oh, Charlotte. Ik heb het, maar wat voor cijfers zou je desalniettemin geven? Op basis van je meest recente lezing dan.
Voor mij is het meest neutrale, positieve cijfer, en dat geef ik het, een acht. Ja, ik ga met je mee. Ik heb me af en toe wel verveeld, moet ik zeggen. Je kent het verhaal, ik ken het verhaal van als kind. Je leest het en je denkt wel van, andele, andele, weet je wel. Die herhaling, mamma mia. Overal moet beschreven hoeveel pebbles er groeien. Ontzettend veel pebbles, hoeveel hekatombussen er werden gedaan. Je werd er echt helemaal simpel van.
Maar het is ook heerlijk, de metaforen. Nogmaals, de stijl vind ik heel goed. En die versie van Patrick de Lecteur, die swingt de pannen uit. Want het heeft echt heel mooi binnenrijmen en zo. Dus eigenlijk een 8 voor het verhaal, maar een 9 voor de vertaling. Nou ja, een 8,5 dan? Ik had zelf dat ik dacht...
Aanvankelijk van welke machtshebber. Hoe de geopolitieke situatie. Veranderen was rond de Middellandse Zee. Hoe de man-vrouw veranderde. Welke goden er in zwang waren. We hebben het er trouwens nog niet eens over gehad. Dat het eigenlijk een kopie is van het Gilgamesh Epos. Dat voor een andere keer. Ik weet niet of je het op zo'n manier kan. Ik heb het nu gewoon even over mijn eigen persoonlijke leeservaring. Niet langs de lat van wat er door de millennia heen allemaal gebeurd is. Ik heb een goed idee dan trouwens Joost. We moeten toch een keer Tolkien doen.
Ik zou het echt niet willen dat je iemand met een stijve zwans.
Je vindt het zo'n
ik dacht dat je
ja, Amsterdam zou ik zeggen.
Zon is een crematorium.
Maar kunnen wij even dan, wij, zielige 75% die nog nooit eerder een verwant hebben opgepakt, ons naar de toelichten waarom we dat nooit hebben gedaan, laat ik beginnen.
Oké, heel top.
Showing 41–60 of 1,179 · page 3 of 59
← Previous
Next →