Jose

Hindi ka ba naninibago na may kasama ka na ngayon dito sa kubo mo? Hindi naman. Buti nga't nandito ka eh. Kahit pa pano, may nakakapwentuhan ako. Nasasawa na ako na puro sa aswang na lang ang kinakausap sa araw-araw para palayasin at takutin. Mapalad ang baryong to dahil nandito ka. May matatakbohan sila sa oras ng pangailangan. Hindi lamang ako ang manunugi sa baryong ito. Meron ding iba...

Kaya kahit papano'y nababawas-bawas na mga aswang na gumagala sa lugar na to. Ipinagtataka ko lang kung bakit parang dumami na naman sila kagabi. Yung ibang aswang ay parang hindi pa taga rito. Yung mga sumunod sa akin? Oo. Baka dahil buntis ka. Di ko sigurado. Nga pala, gusto mo bang sumama sa akin sa bayan? Mas mababantayan kita kung doon ka.

Ngunit tulad nga ng sinasabi ni Jose, ang mga aswang ay laging naghihiganti. Habang natutulog, nagising ako sa malakas na sigaw ni Jose. Carmen! Umiwas ka! Anong nangyayari? Ba't paitim na dugo sa tiyan ko? Buti na lang at nahiwa ko agad ang dila ng tik-tik. Kung hindi ay natusok na niya ang tiyan mo. Nasaan ang tik-tik?

Umakyat siya sa taas ng bubong. Binutas niya ang ngipa at tinangkang kainin ang anak mo. Matigas ang ulo ng tikpik na yan. Kailangan ko siyang mapatay. Kung hindi, babalik-balikan ka niya. Dito ka lang, Carmen. Hahabulin ko lang! Hindi pa nakakalayo yun! Jose, sasama ako sa iyo. Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! Diyan ka lang! D

Tara ko pa ang punyal sa puso niya. Kaya sumigaw siya ng malakas. Napatay mo ba? Oo. Huwag kang magalala. Patay na siya. Bukas, pag nasinagan niyo ng araw, magiging abo na ang katawan niya. May sugat ka ba o galos? Wala naman. Hindi na rin lumaban dahil napinsala ko yung gila niya. Muntik pa kami mapahamak ng anak ko dahil sa gagagawan ko.

Bakit hindi mo sinabi agad sa akin, Carmen? Baka kung anong nagawa ng tik-tik na yun sa'yo, dapat nang sasabi ka. Ayoko maistorbo ka, Jose. Akala ko rin hindi siya maglalakas loob na saktan ako dahil alam niyang manunugis ka. Hindi nag-iisip ang mga aswang. Lalo na kapag gutom na gutom sila. Paano kong sinugod ganun habang wala ako, Carmen? Pasensya na kung naglihim ako sa'yo, Jose. Sa susunod, huwag ka lang maglilihim, ha? Susubukan ko.

Huwag mong subukan. Gawin mo. Ang tapang mong buntis ka. Patitiktik hinahamon mo. Ginagaya lang naman kita eh. Manunugis ako, Carmen. Normal lang sa akin na naghahamon ng away sa aswang araw-araw. Albularya naman ako. Alam ko rin pumatay at magpalayas ng mga aswang tulad mo.

Ayoko na makipagtalo sa'yo. Basta sa susunod ha, huwag ka na maglilihim sa'kin. Kung may tiwala ka sa'kin, maging tapat ka. Yan lang ang hihilingin ko sa'yo, Carmen. Hayaan mong protektahan kita. Oo, Jose. Pasensya na ulit. Paligo ka na at magbalit ng damit para hindi magbantsay ang itim na dugo. Kukumpunihin ko pa itong butas ng bubong.

Carmen, gising na. Ah, ah, Jose. Anong oras na? Mag-alas otso na ng umaga. Ako, pinangali na ako na gising. Ayoko pa sanang gisingin ka, pero hindi kita pwedeng iwang mag-isa dito sa ubo. Baka kung sino-sino na namang aswang ang awayin mo.

Okay lang ba talaga sa'yong dalhin ako sa bayan? Anong sasabihin ang mga tao doon? Baka isipin nila, anak mo tong dinadala ko. Magtataka sila. Hindi ko rin gusto mapag-usapan tayo. Carmen, hindi naman ganun ang mga taga-bayan. Alam mo, hindi sila mahilig makialam sa buhay ng ibang tao. Hindi sila gaya ng iba na palagi nag-uusap ng tungkol sa iba. Basta tako, hindi ako mag-aalala sa kanila. Kung ano man ang sabihin nila...

Uy, Jose, di ko alam na may nobya ka na at magkakaanak pa. Akala ako naman hindi ka interesado sa mga ganyang bagay. Pero parang ambilis mo naman yata. Tumigil ka nga, Januel. Nakakahiya sa kasama ko. Siya nga pala si Carmen. Asawa siya ng kapatid ko at pamangkin ko ang nasa sinapupunan niya. Oh, siya pala yung kinikwento mo na balo ng kuya mo.

Magandang umaga sa'yo, Carmen. Sana hindi ka nahihirap ang makitungo dito sa kaibigan ko. Suplado lang yan minsan at bugnutin. Pero mabait naman. Naglag siguro ng pagiging matandang binata niya. Hoy, Noel. Tumigil ka nga dyan. Anong matandang pinagsasabi mo? 28 pa lang ako. Ikaw itong nasa 40 na. Tsaka mabait naman ako, diba, Carmen? Hihihi.

Akala ko pa naman, mababawasan na ang mga aswang dahil masigasig naman kami ni Jose sa pagtugis ng mga aswang. May kakaibang ang nangyayari dito sa barrio. Yan ang dapat kong alamin. Sa dami ng tao ngayon, hindi lahat magagamot natin. Lalo na at dalawa lang tayo. Kukulangin ng isang araw. Baka pwede ako makatulong sa inyo, Jose. Matagal-tagal na rin ako hindi nakakapanggamot.

Baka maabutan pa tayo ng dilim sa daanan. Pero marami pang nakapila, Jose. Kaya na yan ni Noel. Kung hindi man makapagpagamot lahat, babalik lang din naman sila bukas. Jose, may problema ba? Ba't parang hindi ata magandang timpla mo ngayon? Dahil ba sa pagod? Hayaan mo, lulutuan kita ng masarap mamaya pag uwi natin sa kubo. Carmen, may gusto lang akong linawin. Ano yung binigay mo sa bata?

Ah, eh, pinakulo ang ugat ng ginseng lang yun. Pinapainom po sa kanya para maging maayos ang kalagayan niya. Ginseng lang? Sigurado ka? Paanong magagamot ang pagkabaldado niya sa pamamagitan lang ng ginseng? Hindi ganun kadaling pagalingin ang ganung karamdaman. Wala akong hinalo. Yun lang talaga. Gusto ko lang siyang tulungan, Jose. Simula nung dumating ka dito, Carmen...

Biglang nagsulputan ang mga aswang. At kung ano-anong nila lang, hindi ako naniniwala na nagkataon lang ito. Umamin ka sa akin, Carmen. Ninakaw ba ni Kuya ang itim na perlas mula sa wakwak? Hindi ko alam ang sinasabi mo, Jose. Huwag kang maglihim sa akin, Carmen. Pagkatiwalaan mo ko. Ninakaw ba ni Kuya ang perlas na iyon?

Di ba't sinabi ko na sa'yo na delikado ang itim na perlas na yan? Bakit hindi mo pa yan sinauli sa wakwat? Hindi mo ba naiintindihan? Maraming nila lang ang magkaka-interes dyan, Carmen. Hindi lang buhay mo ang nilalakay mo sa panganib, kundi pati ang buhay ng mga taong nandito. Ito na lang ang naiwan sa akin ni Dan. Umaasa siya na pag hawak ko to, magkakaroon kami ng magandang kinabukasan ng anak ko.

At yun ay ang poot ng mga aswang. Hanggat hawak mo yan, hindi ka titigilan ng mga aswang, Carmen. Susundan ka nila saan ka man pumunta. Ano bang dapat kong gawin? Nakuguluhan na ako. Kailangang maibalik ang itim na perlas. Kung saan ito nakuha? Maaaring sa gubat kung saan nakatera ang wakwak. Dapat ay maibalik natin ito agad.

Bukas na bukas ay pupunta tayo sa baryo kung saan kayo nakatera ni Kuya. Pero nangako kay Dan na iingatan ko ang perlas na yan. Mas mahalaga ang buhay mo at ang anak ninyo kesa kahit anong pangako. Hindi ko akala ay nagagawin ni Kuya ang kahangalan na ginawa ko noong mga bata pa kami.

Araw-araw kong pinagsisihan na nagpasilaw ako sa kapangyarihan ng itim na perlas. Ayokong maranasan mo ang dinanas ko, Carmen. Hindi kita pinagkakaita ng magandang buhay. Ayokong lang mapahama ka at ang pamangkin ko.