Jose

Itatama natin kung anumang nagawang mali ni Kuya. Hindi ko papayagang may mapahamak na naman dahil sa perlas na yan. Sige, Jose. Kung kinakailang isoli ang itim na perlas, para lang matapos na lahat ng problema, yun ang gagawin natin. Hindi sapat na ibalik lang natin nito, Carmen. Kailangan natin magdala ng alay. Alay? Oo, alay. Para tanggapin ng wakwak ang pagsasauli ng itim na perlas.

Kung wala tayong handog, baka lalo siyang magalit. Maaari tayong magdala ng puting manok. Dahil ang dugo ng puting hayop ay sumisimbolo ng kapayapaan at pagsuko. Saan naman tayo kukuha ng puting manok, Jose? Parang wala akong nakakita nagbebenta ng puting manok dito sa bayan. Ako nang bahala. May kilala akong pwede nating mapagkunan. Bago sumikat ang araw bukas, dapat handa na ang lahat para maaga pa tayo makaalis.

Bago pa sumikat ang araw ay nagsimula na kaming maglakbay. Carmen, ayos ka lang ba? Hindi ba mabigat ang pakiramdam mo? Buntis ka pa naman. Baka nahihirapan ka na. Ayos lang ako kasi kaya ko pa. Sabihin mo lang ako kung napapagod ka na. Para makahinto tayo at makapagpahinga ka.

Hayaan niyo po. Kunti na lang. Matatapos ng kalbaryong dinaranas natin sa wakwak na yan. Carmen, mas makakabuti kung bukas na lang natin isasauli ang itim na perlas. Kailangan mong makapagpahinga dahil mahaba rin ang nilakad mo. Aayusin ko na lang din muna ang bubong at pinto ng kubo ninyo para makapagpahinga ka na maayos.

Naaalala ko, nung bata pa kami, kahit gutom na siya, ibinibigay pa rin niya sa akin ang pagkain niya. Hindi nagbago si Kuya, no? Hindi. Hindi talaga siya nagbago. Kaya hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang presensya niya. Parang kasama ko pa rin siya minsan dito sa kubo. Kung pwede ko lang siyang ibalik, Carmen, ginawa ko na.

Pero ngayon, ang mahalaga, ikaw at ang anak mo. Kaya gusto ko sanang malaman, ano ang plano mo pagkatapos nating maibalik ang itim na perlas? Plano ko manatili rito sa baryo. Tahimik dito, Jose. Malapit sa alaala ni Dan. Titira ka dito mag-isa, Carmen. Hindi biro ang panganib na kakaharapin mo.

Lalo na't alam natin hindi basta-basta ang mga nila lang na naglalakad sa paligid. Alam ko. Pero kaya ko. Kailangan ko itong harapin. Sumama ka sa akin sa kabilang baryo. May mas ligtas na lugar doon. Maraming tao. Mas maraming tutulong sa'yo. Hindi ko alam, Jose. Hindi ako sanay sa ibang lugar eh. Tsaka, baka maging pabigat lang kami ng ano ko sa'yo. Carmen, hindi kayo pabigat. Pamilya ko kayo.

Maingat akong inalalayan ni Jose at hindi niya hinahayaang mawala ako sa paningin niya. Dito na, Carmen. Nasa teritoryo na tayo ng wakwak. Ramdam na ramdam ko ang presensya niya. Parang may mabigat na hangin sa paligid. Anong gagawin natin, Jose? Gagawin ko ang dapat gawin, Carmen. Gigilitan ko ang manok na ito at patutuloyin ang dugo niya sa lupa.

Bilang alay sa may-ari ng perlas. Ilagay mo ang perlas sa may parte ng lupa. Kung nasaan ang duo, kailangan natin itong gawin na maayos. Hindi pwedeng magamali. Sige, Jose. Gagawin kong sinabi mo. Narito ng wakwak. Maging handa ka, Carmen. Nagpakita na rin sa wakas ang magnanakaw ng aking itim na perlas!

Papatayin kita tulad ng ginawa mo sa kapatid ko. Hindi ko palalampasin ang ginawa mong kasamaan sa pamilya ko. Kapatid mo pala ang magnanakaw na albularyo na iyon? Oo.

Nakuha mo ng gusto mo. Kaya naman wala ka ng karapatan na manalasa sa baryo at guluhin ang albularyang ito. Dahil sa pagtago niya ng perlas, kumalat ang kadiliman sa kanya. Huli na ang lahat para sa babae at sa anak niya.

Kailangan na nating makaalis dito sa gubat, Carmen. May mga sigbin pang paparating. Hindi sila titigil habang nasa sinapupunan pa ang batang may marka ng perlas. Anong ibig mo sabihin, Jose? Anong nangyayari sa anak ko? Bakit may marka siya? Carmen...

Ang anak mo ay may dugo ng kadiliman. Hindi lang basta-basta mawawala ang impluensya ng itim na perlas. Kailangan siyang ipaglihi sa liwanag. Kailangan niyang maging malinis mula sa anino ng perlas na nagbigay markas sa kanya. Paano? Paano kung may liligtas ang anak ko, Jose? Hindi ko kayang tanggapin na magdurusa siya dahil sa pagkakamaling na gawa namin mag-asawa.

May solusyon pa, Carmen. Huwag ka mag-alala. May isang lugar sa itaas ng bundok sa ilalim ng buwan sa ikaapat na gabi ng kabilugan. Doon ginagawa ang paglilinis ng sinapupunan. Isang ritual na may kapangyarihang alisina ang marka ng kaniliman.

May tik-tik sa taas ng bubong! Hindi pa kaya ng katawan mo, Jose. Ako na bahala. Hindi ka pwede makipaglaban ngayon. Huwag mong tangkaing makipaglaban sa tik-tik, Carmen. Baka mapahama ka. Hindi ko papayagang mangyari yun! Carmen! Huwag kang lumabas ng bahay! Bumalik ka rito!

Paano kung napahama ka at ang batang nasa sinapupunan mo? Ano na lang ang mangyayari sa iyo at sa kanya? Hindi, pwedeng wala akong gawin, Jose. Kailangan ko rin lumaban. Ay, naku. Siguro'y magiging manunugis yung batang dinadala mo dahil ang tapang mo masyado. Ang mahalaga, ligtas na tayo sa ngayon, Jose. Kailangan mo makabawi ng lakas.

Mayroong isang mahalagang ritual na kailangang isagawa abang bilog ang buwan. Siguradong pipigilan tayo ng mga aswang, Carmen, abang naglalakbay tayo. Ngunit pag nakarating tayo sa bundok na yon, hindi na nila tayo magagambala. Ang bundok na yon ay pinuprotektahan ang espiritu ng kalikasan laban sa mga masasamang elemento tulad ng aswang. Un lang natin magagawa ang orasyon.

Hindi ako magdadalawang isip tumugis ng mga swang. Maprotektahan lang kita at ang anak mo, Carmen. Gagawin ko ang makakaya ko para sa inyong dalawa.

Kakayanin mo ba talaga, Jose? Hanggang ngayon, sariwa pa rin sugat mo sa tagiliran. Baka magkakomplikasyon niya kung pipilitin natin maglakbay ngayon. Hindi natin pwedeng ipagpaliban ang paglalakbay, Carmen. Ito lang ang pagkakataon para magawa natin ang orasyon at mailigtas ang anak mo. Pag pinatagal pa natin, kakalat pa lalo ang kadiliman sa dugunin niyong mag-ina. Sige.

May kakaibang lakas na nakukuha ang mga aswang sa dugo na may marka ng kadiliman. Pwede silang makakuha ng bagong lakas at kapangyarihan. Kaya naman naguunahan sila sa paghabol sa iyo at sa anak mo. Akala ko kapag ibinalik kong itim na perlas, titigil na sila. Pero hindi pala. Hindi ko na rin alam kung anong gagawin. Huwag kang mag-alala, Carmen. Pag nasagawa na ang orasyon,