محمدرضا طاهری
speaker
73 appearances
1 recordings
1 series
first heard Dec 2025
last heard 20 Dec
محمدرضا طاهری’s voice in public audio — every appearance, attributed to the second.
Trend
recordings per month · last 12 monthsRecordings per month over the last 12 months — 1 in all, peaking in Dec 2025 with 1.
Appearances
چون این راه اگر مقبلی پیش گیر شرف بایدت دست درویش گیر وجودی دهد روشنایی به جمع که سوزیش در سینه باشد چو شم
سلام دوستان عزیزم خوش آمدید به پنجاه و پنجومین شماره از پادکست سعدی که در آخرین روزهای پاییز سال 1404 در زبط میشه در آستانه شب یلدا
امیدوارم که ایام به کام شما باشه و خوشحالم که فرصتیست که با هم ادامه بدیم متعالیه کتاب بوستان سعدی رو همچنان در باب چهارم بوستانیم بابی که عنوانش هست در توازع و سعدی همچنان در این حول و حوش حکایاتی رو پشت سره هم برای ما میاره بریم و دو حکایت رو در این شماره با هم بخونیم
برون آمدی صبح دن با قلام بگشتی در اطراف بازار و کوی به رسم عرب نیمه بربست روی که صاحب نظر بود و درویش دوست هران که این دو دارد ملک صالحوست
خب قصه رو اینگونه آغاز کرد که پادشاهی به نام ملک صالح که از پادشاهان شام بوده و ظاهرن در نیمه دوم قرن ششم در اون سرزمین حکومت می کرده از اطابکان شام بوده استلاحاً
یه روزی صبح به همراه قلامانش بیرون اومد و چرخی در کوچه و بازار زد برای این که از حال رعیت متلع بشه بگشتی در اطراف بازار و کوی به رسم عرب نیمه بربست روی معلومه دیگه صورتش رو هم پوشونده بود برای این که شناخته نشه در بین مردم که صاحب نظر بود و درویش دوست هران که این دو دارد ملک صالحوست
این هم قضاوت سعدی است میگه که هر کس که این دو صفت رو مثل ملک صالح داشته باشه او هم ملک صالحه. یعنی او هم میتونه انسان خوبی باشه و چه بسا حاکم خوبی باشه. صاحب نظر باشه و درویش دوست باشه. این دو صفت رو هم جالبه که سعدی اینجا به عنوان صفات ملک
سطوده این پادشاه برمی شماره صاحب نظر بودن که می دونیم از نظر سعدی یعنی کسی که زیبایی رو می فهمه اهل نگاه کردن به زیبایی های این جهانه دنبال اینه که با چشماش زیبا رویان آلم رو پیدا کنه و به تماشای اینها بنشینه و
پس پشت این زیبایی یک معنایی رو یک مفهومی رو یک جهانبینی رو پیدا بکنه اصولاً سعدی به این آدم ها میگه آدم هایی صاحب نظر و خودش رو سعدی مفتی ملت اصحاب نظر میدونه در اون شعری که گفت سعدی اینک به قدم رفت و به سرباز آمد مفتی ملت اصحاب نظر باز آمد خودش رو مرجع تقلید صاحب نظران آلم میدونه که
با چشماشون بلدن زیبایی ها رو پیدا کنن و به تماشای این ها بنشینن و امیق شن در این زیبایی ها سطحی نبینن زیبایی های آلم رو خلاصه دوتا ویژگی داشت این ملک صالح که به این دلیل سعدی او رو داره ستایش میکنه یکی این که صاحب نظر بود و یکی این که درویش دوست بود هوای فقیران جامعه رو داشت ملک صالح از پادشاهان شام
برون آمدی صبح دم با غلام بگشتی در اطراف بازار و کوی به رسم عرب نیمه بربست روی که صاحب نظر بود و درویش دوست هر آنکین دو دارد ملک صالحوست دو درویش در مسجدی خفته یافت پریشان دل و خاطره شفته یافت
شب سردشان دیده نابرد خواب چو هربا تعمل کنان آفتاب پس ملک صالح همطور که داشت میرفت دوتا درویش رو دید که شبیه رو در مسجد خفته بودند و الان که صبح زوده خیلی سردشون شده بود از خواب آشفته دیشب
و اومده بودن مانند هربا هربا یعنی آفتاب پرست نشسته بودن جلو آفتاب که یه ذره گرم بشن دو درویش در مسجدی خفته یافت پریشان دل و خاطر آشفته یافت شب سردشان دیده نابرد خواب در اون شب سرد چشماشون به خواب نرفته بود از سرما شب سردشان دیده نابرد خواب چو هربا تعمل کنن آفتاب
یکی زاندو می گفت با دیگری که همروز محشر بود داوری گر این پادشاهان گردن فراز که در لحو و عیشند و با کام و ناز در آیند با آجزان در بهشت من از گور سر بر نگی رمز خشت بهشت بر این ملک و معوای ماست
که بند قم امروز بر پای ماست همه عمر از اینان چه دیدی خشی که در آخرت نیز زحمت کشی اگر ساله هنجا به دیوار باق براید به گفتش بدرم دماق اینا حرفایی بود که یکی از اون دوتا درویشی که دیشب خیلی سخت خابیده بودن و در واقع سرما
خوابشون نبرده بود داشت به اون یکی درویشه میگفت میگفتش که هم روز محشر بود داوری یعنی من میدونم که در روز قیامت بلاخره ادالتی برقرار خواهد شد و اون ادالت اینه که این پادشاهانی که در دنیا همش خوش میگذرونند و در لحو و عیشند و با کام و ناز اینا روز قیامت دیگه پاشون به بهشت باز نشه
بهشت آخرست دیگه باید نصیب من و تویی بشه که در این دنیا همه سختی کشیدیم و این از ادالت الهی بدوره که پادشاهان تو این دنیا خوش بگذرونن اون دنیا هم برن بهشت گر این پادشاهان گردن فراز که در لح و عیشند و با کام و ناز درایند با آجزان در بهشت اینه همراه ما آجزان بیچاره
هر دو دوتایی با هم بریم بهشت من از گور سر بر نگیرم زخشت من سرم رو روز قیامت از روی خشت گور بلند نخواهم کرد یعنی در مقابل وعده الهی که همه قراره همه مردگان زنده بشن در روز قیامت خواهم استاد تو کتم نمیره خلاصه که اینا تو این دنیا خوش بگذرونن ما بدبختی بکشیم اون دنیا باز جفتمون با هم بریم بهشت این که نشد که
بهشتبرین ملک و معوای ماست که بند قم امروز برپای ماست همه عمر از اینان چه دیدی خشی که در آخرت نیز زحمت کشی؟ ما در طول عمرمون چه دلخوشی از اینا دیدیم؟ چه؟
خیری از اینا به ما رسیده که تو آخرت هم باید زحمت دیدن عیش و شادمانی اینها رو دوباره ما تحمل کنیم باز ببینیم که اومدن بهشت و آینه دق ما شدن جلو ما تو بهشت دارن خوش میگذرونن اگر صالح همین ملک صالح رو میگه اگر صالح انجا به دیوار باغ براوید به گفتش بدرم دماغ
Showing 1–20 of 73 · page 1 of 4
Next →