Bu bilimsel makale, erken ilişki gelişimi döneminde romantik ilginin ne kadar tahmin edilebilir olduğunu araştıran, önceden kaydı yapılmış bir çalışmanın bulgularını özetlemektedir. Araştırmacılar, bu az çalışılmış ilişki evresini incelemek için hem geleneksel çok düzeyli modelleme hem de makine öğrenimi (rastgele ormanlar) yaklaşımlarını kullanmıştır. Çalışmanın temel sonuçları, potansiyel partnere yönelik bireysel farklılık raporları (örneğin, cinsiyet dürtüsü) ve hedefe özgü raporların(örneğin, algılanan çekicilik veya ilgi) romantik ilgiyi ne ölçüde tahmin ettiğini karşılaştırmıştır; hedefe özgü raporların daha fazla varyansı açıkladığı bulunmuştur. Özellikle, bireysel özellikler ve partner özellikleri arasındaki uyumu öne süren algılayan x hedef uyumu hipotezleri, test edildiğinde (özellikle ideal partner tercih eşleşmesi) genel olarak zayıf veya sıfır etkilere sahip olduğunu göstermiştir. Makale ayrıca, potansiyel partnerlere olan romantik ilginin genellikle zamanla azaldığını ve bu erken dönemdeki ilişkilerin büyük çoğunluğunun ciddi bir ilişkiye dönüşmediğini belirten tanımlayıcı veriler sunmaktadır.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related