Bu kaynaklar, Jeremy Bentham tarafından tasarlanan ve Michel Foucault tarafından modern iktidar mekanizmalarını açıklamak için metafor olarak kullanılan Panoptikon kavramını inceler. Panoptikon, mahkumların gözetlendiklerini bilip, gözlemciyi göremedikleri dairesel bir hapishane modelidir, bu da mahkumların oto-kontrol geliştirmelerine yol açar. Kaynaklar, bu modelin yalnızca mimari bir yapı olmaktan öte, okullar, hastaneler, fabrikalar ve hatta modern toplumun kendisi gibi birçok kurumsal ve toplumsal alanda disiplin ve kontrol mekanizması olarak işlediğini vurgular. Ayrıca, dijital panoptikon ve sosyal medyanın gönüllü gözetim sağladığı gibi güncel uygulamalarına da değinilerek, bu kavramın evrimi ve etkileri çok yönlü olarak tartışılır. Foucault, gücün bireysizleştirilmesi ve "uysal insan" yaratılması gibi sonuçlarını incelerken, eleştirilerde Batı merkezli olduğu ve Synoptikon gibi alternatif gözetim modelleri de ele alınır.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related