Tijdens mijn laatste retraitedag voor mijn coachees stond de moederwond centraal. We gingen een hele dag de diepte in met thema's die vaak onzichtbaar op de achtergrond spelen maar een enorme invloed hebben op je leven, je relaties en je ondernemerschap. Zoals jullie weten bepaalt de relatie met je moeder voor een groot deel of je een rijk leven voor jezelf opbouwt. Niet omdat moeders perfect zouden moeten zijn, maar omdat zij degene is die in de allereerste fase van je bestaan de blauwdruk van veiligheid, verbinding en vertrouwen doorgeeft. Wanneer een moeder emotioneel niet beschikbaar is, zelf worstelt met onverwerkt trauma of gevangen zit in een schaarstemindset, wordt dat via haar doorgegeven. Dat voel je, zelfs zonder woorden. En vaak ontstaat er dan een diepe overtuiging in jou: ben ik niet goed genoeg, mag ik er wel zijn, ben ik het wel waard. Dit soort overtuigingen zijn geen rationele gedachten die je zomaar van je afzet. Het zijn imprints die zich vastzetten in je zenuwstelsel en je keuzes beïnvloeden, ook later in je ondernemerschap of loopbaan. Veel mensen denken dat vroegkinderlijk trauma pas na de geboorte begint. Toch kan het gevoel van onveiligheid al in de baarmoeder ontstaan. Het lichaam van je moeder is de eerste omgeving waar jij verblijft. Als zij daar stress, angst of verdriet ervaart, draag jij dat mee. Deze onbewuste laag bepaalt vaak hoe jij in het leven staat, of je wel of niet makkelijk ruimte inneemt, zichtbaar durft te zijn of vertrouwen hebt in je eigen succes. Tijdens de retraitedag werkte ik in de ochtend met de groep op het cellulaire geheugen. We gingen terug naar die allereerste fase, naar de baarmoeder. Wat daar gebeurde was indrukwekkend. Er kwamen emoties los die lang waren vastgehouden, maar er kwam ook zoveel herkenning. Coachees begrepen ineens waarom hun leven voelde zoals het voelde. Waarom relaties stroef verliepen, waarom er telkens twijfel was of ze wel goed genoeg waren, waarom ondernemerschap steeds niet van de grond kwam of juist zo zwaar voelde. Een van mijn coachees voelde voor het eerst hoe diep de eenzaamheid zat die al in de baarmoeder begon, omdat haar moeder emotioneel niet aanwezig kon zijn. Een ander herkende dat de constante onrust die ze ervaarde in haar bedrijf terug te voeren was naar de stress die haar moeder in de zwangerschap droeg. Weer een ander ontdekte hoe haar overtuiging dat ze alles alleen moest doen zijn wortels vond in die allereerste periode waarin er geen gevoel van veiligheid was. Wanneer we op dit diepe niveau werken, zie je hoe puzzelstukjes op hun plek vallen. Het gaat niet om opnieuw de pijn beleven, maar om erkennen, doorvoelen en loslaten. Het lichaam leert dat ruimte veilig kan zijn. Dat je wél mag ontvangen. Dat je zichtbaarheid niet bedreigend is, maar natuurlijk. Dat beslissingen helder worden wanneer je zenuwstelsel tot rust komt. Dit werk werkt zo bevrijdend. Want juist in die vroegste laag liggen overtuigingen opgeslagen die bepalen of jij een rijk leven voor jezelf opbouwt of gevangen blijft in patronen die je niet dienen. Ik nodig je uit om de podcast te beluisteren. Ik beloof je dat de inhoud waardevol is en je zal inspireren om anders te kijken naar de wortels van je eigen patronen. Mocht je nog vragen hebben, stel deze gerust via mijn Instagram. Ik beantwoord je vraag graag. Heb je vragen over mijn aanbod, dan kan je hier kijken. Groetjes, Debbie Volg mij hier op Instagram. Hier kan je mij ook altijd een berichtje sturen of een vraag stellen. www.debbiebernasco.nl Je kan me ook hier vinden: Youtube LinkedIn Facebook

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related