Οι ψυχολόγοι μιλούν συνεχώς για όρια, και όχι τυχαία. Τα παιδιά και κυρίως οι έφηβοι δεν ηρεμούν χωρίς αυτά. Τα όρια λειτουργούν ως ένα πλαίσιο ασφαλείας, ένας προσωρινός, «δανεικός» έλεγχος, μέχρι να μπορέσει ο έφηβος να χτίσει τον δικό του, εσωτερικό. Αλλά πώς βάζεις όρια χωρίς να γίνεσαι αυταρχικός; Και πώς αντέχεις την ένταση που φέρνουν;Στο νέο επεισόδιο του «Ψυχή και Σώμα» μιλάμε για ένα από τα πιο απαιτητικά κεφάλαια της γονεϊκότητας: τα όρια στην εφηβεία. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι έφηβοι δεν χαλαρώνουν με την απουσία ορίων, αντίθετα τα αναζητούν, ακόμα και όταν τα αμφισβητούν. Τα όρια λειτουργούν σαν ένα εξωτερικό στήριγμα, μέχρι να μπορέσει να αναπτυχθεί ο εσωτερικός νόμος, η συνείδηση. Αυτή η ιδέα δεν είναι καινούργια: ήδη από τον Σίγκμουντ Φρόιντ γνωρίζουμε ότι ο εσωτερικός έλεγχος δεν γεννιέται μόνος του αλλά καλλιεργείται μέσα από τη σχέση, τη σταθερότητα και την επανάληψη.Σε μια ουσιαστική συζήτηση με την προσωποκεντρική ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάννα Μηλιωρίτσα τα όρια φωτίζονται όχι ως τιμωρία ή επιβολή αλλά ως πράξη φροντίδας· όχι ως έλεγχος αλλά ως σχέση. Ένα επεισόδιο για γονείς που προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπία μεταξύ αγάπης και σταθερότητας χωρίς εύκολες συνταγές αλλά με βαθιά κατανόηση.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related