سخن چون به گوش سيامک رسيد/ز كردار بدخواه ديو پليد دل شاه‌بچّه برآمد به جوش/سپاه انجمن كرد و بگشاد گوش بپوشيد تن را به چرم پلنگ/كه جوشن نبود و نه آيين جنگ پذيره شدش ديو را جنگ جوى/سپه را چو روى اندر آمد به روى سيامک بيامد برهنه تنا/بر آويخت با پور آهرمنا بزد چنگ وارونه ديو سياه/ دوتا اندر آورد بالاى شاه فكند آن تن شاهزاده به خاک/به چنگال كردش كمرگاه چاک سيامک به دست خروزان ديو/تبه گشت و ماند انجمن بی‌خديو چو آگه شد از مرگ فرزند شاه/ز تيمار گيتى بر او شد سياه فرود آمد از تخت ويلهَ كنان/زنان بر سر و موى و رخ را كَنان دو رخساره پر خون و دل سوگوار/دو ديده پر از نم چو ابر بهار خروشى برآمد ز لشكر به زار/كشيدند صف بر در شهريار همه جامه‌ها كرده پيروزه رنگ/دو چشم ابر خونين و رخ با درنگ دد و مرغ و نخچير گشته گروه/برفتند ويله كنان سوى كوه برفتند با سوگوارى و درد/ز درگاه كى شاه برخاست گرد نشستند سالى چنين سوگوار/پيام آمد از داور كردگار درود آوريدش خجسته سروش/كز اين بيش مخروش و باز آر هوش سپه ساز و بركش به فرمان من/بر آور يكى گرد از آن انجمن از آن بدكنش ديو روى زمين/بپرداز و پردخته كن دل ز كين كى نامور سر سوى آسمان/برآورد و بدخواست بر بدگمان بر آن برترين نام يزدانش را/بخواند و بپالود مژگانش را و زان پس به كين سيامک شتافت/شب و روز آرام و خفتن نيافت

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related