چو بشناخت آهنگرى پيشه كرد/از آهنگرى ارّه و تيشه كرد چو اين كرده شد چاره‌ی آب ساخت/ز دريای‌ها رودها را بتاخت به جوى و به رود آب‌ها راه كرد/به فرخندگى رنج كوتاه كرد چراگاه مردم بدان بر فزود/پراگند پس تخم و كشت و درود برنجيد پس هر كسى نان خويش/بورزيد و بشناخت سامان خويش بدان ايزدى جاه و فرّ كيان/ز نخچير گور و گوزن ژيان جدا كرد گاو و خر و گوسفند/به ورز آوريد آنچه بُد سودمند ز پويندگان هر چه مويش نكوست/بكشت و به سرشان بر آهيخت پوست چو روباه و قاقم چو سنجاب نرم/چهارم سمورست كش موى گرم بر اين گونه از چرم پويندگان/ بپوشيد بالاى گويندگان برنجيد و گسترد و خورد و سپرد/برفت و به جز نام نيكى نبرد بسى رنج برد اندر آن روزگار/به افسون و انديشه‌ی بى‌شمار چو پيش آمدش روزگار بهى/از او مردرى ماند تخت مهى زمانه ندادش زمانى درنگ/شد آن هوش هوشنگ با فرّ و سنگ نپيوست خواهد جهان با تو مهر/نه نيز آشكارا نمايدت چهر

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related