Wouter de Jong

speaker

98 appearances 1 recordings 1 series first heard Jan 2026 last heard 7 Jan

Wouter de Jong’s voice in public audio — every appearance, attributed to the second.

Trend

recordings per month · last 12 months

Recordings per month over the last 12 months — 1 in all, peaking in Jan 2026 with 1.

Appearances

newest first · ▶ plays the moment

Met Groenteman in de kast · Wouter de Jong, zelfhulpboekenschrijver: ‘Vaak is een aanraking genoeg’ · 7 Jan 2026 podcast

Het full body thinking, dat is ook omdat ik... Ja, ik kan heel goed over emoties praten. Maar ze daadwerkelijk ervaren, dat is gewoon veel lastiger. Dus boosheid laat ik heel makkelijk toe. Maar de gekwetstheid daaronder, daar kan ik heel gedissocieerd over praten. Dus als ik met mijn geliefde ruzie heb...

Ja, dan verlies ik heel snel het contact met mijn lijf. En dan ben ik een hoofd met een bungelend lijf eronder. Dan voel ik niet goed mijn eigen behoeftes, maar ook... Haar behoeftes. Haar en mijn boodschap komt minder aan. Dus als je niet connected bent met die diepere laag... Ja. Ja, dan...

De bodyguard die ervoor staat. Maar daaronder zit natuurlijk de verdriet en de teleurstelling van de afwijzing. En die is een stuk moeilijker te ervaren. Dus die boosheid kan ik makkelijk voelen. Dat is niet het probleem. Maar zoals je al merkt, dat is niet de laag waarop je verbinding maakt. Of waar je makkelijk tot elkaar komt. En dan heb ik echt moeten leren en nog steeds...

Moet ik daar alert op zijn van op het moment dat dat gebeurt, dan moet ik echt mijn eigen technieken toepassen om die... En dat doe je dan ook? Ja. Ben jij een driftig iemand van jezelf?

Nou ja, dus best wel, ja. Dat is het makkelijkste. Driftig niet van mezelf, maar als ik zeg maar... Heb je aangeleerd? Ja, woede kan ik echt, daar schiet ik het snelst in. Maar je denkt dat je van jezelf niet een driftige iemand bent? Vroeger wel, maar inmiddels ben ik niet meer zo heel driftig. Nee, je hebt het een beetje afgehaald. Vroeger was ik wel een driftig... Je was een driftkop vroeger. Een driftig knaap, jongen. En hoe was dat dan als mediator in dat gezin?

Die driftigheid ging natuurlijk meer over mijn eigen behoeftes die ik niet gezien had. En meestal wat ik dan ook deed was, werd ik zo kwaad dat ik ofwel hard ging schreeuwen ofwel heel erg hard naar boven rende. En dan kwaaie brieven zo opschreven en dan naar beneden gooien. Dus er ligt een brief.

Nou, ik heb ze niet kwalijk genomen, maar wat ik het meest lastig vond was dat, ja, dat vond ik in die fase het meest lastig, dat er toch een beroep op me werd gedaan om die rol te blijven behouden.

Hoe werd dat gedaan dan? Ja, gewoon puur door op te bellen en te vragen. Ze gingen jou bellen om een beklachting of hoe moet ik papa nou bereiken? Hoe moet ik dit aanpakken? Ja.

Om jezelf onder controle... Ja, dat was... Samen in die hele periode... Toen speelde ik nog en toen... Je was acteur, hè? Acteur? Is dat iets wat je voor het leven bent, acteur? Nee. Ben je echt acteur af nu? Ja, ik mag nu toch wel acteur af zeggen, denk ik. Ja, oké. Ik speel tien, twaalf jaar niet meer of zo. Ja. En het was... In die periode ging alles samen. Die scheiding...

Ik merkte ook dat ik het helemaal niet meer leuk vond, dat spelen. Ook omdat ik eigenlijk gewoon niet zo'n goed acteur was. Nee, je was geen supertalent. Ik was geen supertalent in de zin van dat ik de rollen had die ik wilde. Nee, je speelde in goede tijden en slechte tijden. Nou, dat was daarna. Oh, dat was daarna? Ja, dus daarna ging ik naar de toneelschool. Daarna heb ik nog verschillende rollen gedaan. Ja.

Maar mijn identiteit hing helemaal samen met dat acteurschap. Vanaf een jongetje van zes was ik al aan het acteren. Dus voor mij was het ook een soort totale omwenteling. Hoe zou dat zijn als ik dat niet ben? En dat vond ik ook verdrietig. Omdat ik dacht, ik ben toch de acteur of de...

Ja, dat was gewoon waar je zin op had gezet. Ik wist niet beter. Dat is gewoon wat mijn pad is. Kan je reconstrueren eigenlijk waarom je dat zo graag wilde? Ja, ik hield van het applaus. Ik was er goed in toen. Ja. Eh...

Nou, ik speelde altijd heel veel verschillende dingen... maar daar ben ik mijn ouders wel heel dankbaar voor. Ik had een hele rare fantasie. Ik schreef ook vaak hele rare dingen... waarop de leraren dan zeiden van... nou, dat gaat wel wat ver. En mijn ouders, die altijd waren ze heel welwillend... knikten gewoon, zaten naar mij te kijken in de woonkamer. Wat ik ook deed, niks was vreemd of zo. Dus dat was wel...

Waarin vonden je leraren dat dan te ver gaan? Ja, weet ik niet. Dan had ik bijvoorbeeld... Soms was het ook seksueel getint of zo. Of dan was het over een heks met een bazooka in haar broekje of zo. Ja, ja. Allemaal van die dingen. Het was iets te gewelddadig en iets te seksueel voor een jongetje van elf. Ja, alleen mijn ouders die gingen... Of te, maar dat vonden zij. Ja, je merkt dan al van... Nou, het valt wel mee, maar je merkt toch wel een beetje van...

Een beetje schuine ogen, maar mijn ouders hebben dat altijd gewoon heel voor lief genomen. Ook niet gezegd, nou wat fantastisch. Nee, niet hysterisch gestimuleerd, maar ook op geen enkele manier afgeremd. Nee. Nee, dat was dus dingen die je schreef was dat.

En ook date. En ook date, dat speelde je ook. Ja, en ik deed ook altijd, als jongen deed ik ook altijd weddenschappen en wilde ik mijn ouders altijd rare dingen laten doen. En daar hadden ze eigenlijk geen zin in, maar uit liefde deden ze dat dan toch. Oh ja? Dus waren ze weer, weet ik veel, mijn vader die met lippenstift op dan boodschappen moest doen of dat soort dingen. Dus dat waren allemaal dingen die ze dan toch weer...

Toch niet gelukt uiteindelijk. Ja. Toch uit elkaar. Dus je moest op een aantal punten in je leven moesten de bakens verzet worden. Ja. Eigenlijk. Ja. Ik denk de eerste keer voor mijn omslag was ook dat ik Maarten Heijmans, die zat hier ook in de podcast. Zeker. De acteur. En die gaf ik toen een meditatiecursus cadeau.

Zat je met hem op de toneelschool of niet? Ja. En toen, een hele goede vriend. En ik gaf hem die cadeau. En toen zei hij, ja, maar je moet wel zelf meegaan. Toen zei ik, ja, wat een onzin. Ik ga wel ontspannen in de sauna. Dat is niks voor mij. Maar waarom gaf je dan een cadeau als je het niks voor jou vond? Ja, ik dacht, dat vindt hij vast leuk. O ja, maar dat was ook een soort speels. Dat was ook bijna een pest. Of soort, soort. Daar zat ook iets speels in. Ja, dus ik dacht, dat zal hij vast leuk vinden. Maar hij zei, dan ga je wel mee. En toen ging ik mee.

En ik dacht nou dit is zo, ik was helemaal begeisterd van hoe kan iets wat zo dichtbij zit, je eigen geest en wat zo dichtbij je leeft, zo mysterieus en onbekend zijn. Dus ik was zo gewend om alleen maar mijn blik naar buiten te richten dat ik helemaal verbaasd was. Wat gebeurde er dan bij die meditatie?

In het begin was ik dan, zoals ik al omschreef, net heel erg daarin. Dus ik ging heel veel verschillende meditatierichtingen proberen. En heel veel retretjes en heel lang mediteren. Maar die eerste cursus die je met Maarten deed... De eerste wat me vooral opviel, was dat ik al een glimp opviel van... Hoe is het nou als je met wat meer afstand kijkt naar je gedachtes? Dat hoorde ik wel eens. Toen dacht ik, ja...

Showing 41–60 of 98 · page 3 of 5