Wouter de Jong
speaker
98 appearances
1 recordings
1 series
first heard Jan 2026
last heard 7 Jan
Wouter de Jong’s voice in public audio — every appearance, attributed to the second.
Trend
recordings per month · last 12 monthsRecordings per month over the last 12 months — 1 in all, peaking in Jan 2026 with 1.
Appearances
Ja, dat heb ik. En toen merkte ik plotseling, oh, dit, volgens mij bedoelen ze meer dit met afstand nemen van je gedachten. Ja, dus dat was plotseling vanuit ervaringsgericht beseffen van, wat is dat eigenlijk, afstand nemen van je gedachten. En vooral vertrouwd raken met hoe mijn geest werkt en hoe dat...
En ook, ja, want wat je bij meditatie ook moet doen is bijvoorbeeld dus inderdaad gedachten uit te zetten. Ja, je hebt verschillende vormen, maar degene waar ik het nu over heb is de meditatie waarin je juist toelaat. Toelaat. Dus meer de vipassana of noem het mindfulness. Ja. Waarin je gewoon gedachten kan laten passeren zonder dat je er iets mee hoeft.
En juist doordat je dat beter kan, kan je ook makkelijker bijvoorbeeld de verhalen die je normaal naar beneden trekken, transformeren op het moment dat je er wat meer afstand van kan nemen. Maar dat is niet op zich... Dan kan je er met een soort glimlach naar kijken en er niet helemaal doodlijk depressief van raken.
Ja, dus de meditatie op zich is natuurlijk gewoon het langs laten kunnen komen van die gedachtes en fysieke sensaties, vooral dat, want dat is eigenlijk nog het, mensen denken vaak het is lastig om bij die gedachtes te blijven, maar het is vaak lastig om bij hetgeen te blijven wat er in je lichaam gebeurt.
Dus, nou er komt weer een beeld op, we hadden het net over beelden. Dus downproving is in het Amerikaanse leger, daar gebruiken ze, dat is een oefening met een recruit en die gooien ze gebonden met hun armen en hun benen in een zwembad.
Wat wil die recruit doen? Die wil natuurlijk spartelen, die wil blijven drijven. Dus zijn overlevingsinstinct gaat er helemaal voor, waardoor die zinkt. En het enige wat die recruit hoeft te doen, is gewoon helemaal niks te doen. Zich naar die bodem te laten zakken, met zijn voeten op de bodem en weer af te zetten. Omhoog te komen. Lucht te happen, weer te laten zakken.
En weer omhoog te komen. En eigenlijk doe je precies hetzelfde bij die meditatie. Daar leer je het vermogen om als ongemak opkomt... of kwellend verlangen... dat je er gewoon bij kan blijven in je lijf. Dat is eigenlijk de basis van waaruit je bijvoorbeeld... die patronen waar we het net over hadden... dat is het allereerste wat je wil leren. Want op het moment dat je dat niet wil leren... ga je vaak blind mee in wat je lichaam doet...
Dus bij wijze van spreken het schuldgevoel in je buik... waardoor je toch weer ja zegt in plaats van dat je nee wilde zeggen. En hoe komt dat? Omdat je je blind laat leiden. Niet door die gedachten, maar door hetgeen wat je lichaam je eigenlijk laat doen. Dus dat lichaam is veel sterker...
We denken vaak ook, ik moet iets anders denken, want dan kan ik het doen. Maar in het lichaam zit die impuls al veel eerder. Ja, en die is vaak leidend. En die is leidend. Die zorgt ervoor dat je in beweging komt. Want zonder dat gevoel zou je geen probleem hebben. Oké, maar die eerste meditatielessen die je had, die zet je dus eigenlijk al op het spoor van de mindfulness. Dat was al in de kern mindfulness eigenlijk. Ja.
Ja, toen ben ik verschillende meditatierichtingen gaan proberen en uiteindelijk, we gaan omscholen tot mindfulness trainer en compassietrainer, dat ben ik toen meer in het bedrijfsleven gaan doen en vanuit daaruit, en voor andere opleidingen, toen dacht ik...
Ook op de Zuidas veel gedaan. En toen dacht ik op een gegeven moment, hey, volgens mij kan ik wel de taal, kan ik iets wel, heb ik wel het vermogen om het zodanig te verwoorden dat er een grotere groep,
Ja, hier... Ja, baat bij heeft. Ja, een aansluiting bij vindt. Ja, dus van daaruit ontstond toen... Wouter, was het een hard gelag voor je om met acteurschap vaarwel te zeggen? Beide, ja. Het was ergens een verademing. Dat ik dacht, er is gewoon nog iets anders. Ja. Wat een feest. Ja. En er is ook iets anders wat ik kan. Want ik dacht, ik kan niks anders. Nee, dit is het. Dit is het. Ja. En ik vond...
Dus dat was het. Maar tegelijkertijd was het dus wel een soort ook het verdriet van een
Ja, dat is denk ik wel mijn grootste leerproces geweest, om daar meer vrede in te vinden in die tijd. Ja.
dat er wat dan ook... zonder dat ik of een acteur ben of boeken schrijf... of een goede partner ben of een goede vader... gewoon het bestaansrecht mogen hebben... gewoon omdat je er bent. Het volrecht te mogen ervaren te zijn... zonder dat je eerst iets hoeft te presteren. Nou, dat is...
Ja, maar dat is een verschil. Het is niet zo dat je toen een soort hele zen- en mindfulness-guru bent, gewoon zegt, nou, ik heb één leerling en dat is prima. Nee, nee, zeker. Maar dat is natuurlijk een verschil of je vanuit een bewijsdrang, vanuit een soort ego denkt van, nou, ik moet dit doen, want anders dan heb ik geen bestaansrecht. En meer gewoon de creatiedrang om iets te willen maken in de hoop dat het mensen helpt, maar niet zozeer om iets in een gat op te vullen bij mezelf.
Of je dan net zo happy blijft met al je rampspartijen. Ja, zeker, zeker, zeker. Daar heb ik ook best wel wat flops gehad hiervoor. Dus ging dat prima. Maar het is wel de proef op de som van... als dat echt allemaal wegvalt, wat gebeurt er dan? Ik weet het niet. Ik...
Ja, ik was altijd heel sceptisch en ook heel... Ik dacht altijd, als het geen wetenschap is, dan is het niet waar. Ja, je was hard en cynisch.
Nou ja, wel narrow-minded. Dat zeker. En in welke leeftijd speelde dit zich over af? Voor het eerst toen eind twintig. Eind twintig kwam de meditatie in je leven. En wanneer ging je ouders scheiden? Toen was je drieëntwintig, vierëntwintig. Ja, ook zo'n zesentwintig, zeventwintig. Oké, zo kort ervoor, ja precies. Ja, zoiets, ja. En die jaren daartussen, dat was toch een beetje een soort...
Vond ik het juist zo fijn om in die route te bemerken van... Oh ja, ik heb gewoon veel handvaten. En ik vind het gewoon heel leuk om te doen. Ja. Ik had plotseling, kwam er zoveel energie vrij. Omdat in de jaren daarvoor merkte ik... Je kon je ei niet echt kwijt. Nee. En ik merk ook, ik vind het gewoon heel leuk om dingen te maken. Ja. Of dat nou dat boek is of...
Showing 61–80 of 98 · page 4 of 5
← Previous
Next →