Φαντάσου ένα "ρευστόν" (υγρό) που σου κόβει την πείνα ... για πάντα. Όχι Ozempic. Αυτό το αφήνουμε σε εκείνους που πράγματι το έχουν ανάγκη.Το 1886, τρεις πεινασμένοι Αθηναίοι το συζητούσαν ήδη.Σε ένα φτηνό αθηναϊκό εστιατόριο, ονόματι «Αποκλεισμός», τρεις θαμώνες ξετυλίγουν την ιδέα: ένα ρευστό που σε αφήνει σαράντα μέρες χωρίς φαγητό. Στην αρχή φαντάζει με την κορυφαία εφεύρεση όλων των εποχών. Σύντομα όμως ανακαλύπτουν κάτι ανησυχητικό.Αν κανείς δεν χρειάζεται πια να φάει, τότε δεν χρειάζονται και τα εστιατόρια. Ούτε όμως οι εφημερίδες, ούτε τα αμάξια, ούτε οι δικηγόροι, ούτε οι βουλευτές (που ούτως ή άλλως πάσχισαν να γίνουν βουλευτές για να "τρώνε"), ούτε καν η γεωργία.Μια ξεκαρδιστική αλλά και βαθιά ανθρώπινη σάτιρα του Μπάμπη Άννινου για την πρόοδο, την τεχνολογία, τις ανθρώπινες ανάγκες και τις απρόβλεπτες συνέπειες κάθε «θαύματος», γραμμένη 140 χρόνια πριν τα φάρμακα αδυνατίσματος αλλάξουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων (χωρίς να καταφέρουν να τους αδυνατίσουν).Το κείμενο: «Να μην τρως καθόλου» (1886)Συγγραφέας: Μπάμπης Άννινος (1852–1934)Αφήγηση και σχόλια: Τομάζο Παγώνης🎬 Δες πρώτα το Α' μέρος της διατροφικής διλογίας του Άννινου:«Στόμαχος και Εφημερίδες» → https://www.youtube.com/watch?v=Y_WMVCTzNU0]⏱️ ΧΡΟΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ00:00 Πρόλογος - Εισαγωγικά02:20 «Να μην τρως καθόλου» — Μπάμπης Άννινος09:56 Επίλογος - Από τον Σούτση στο OzempicΕγγραφή στο κανάλι: https://www.youtube.com/@imaginelogotexniaΙστοσελίδα: https://www.imaginelogotexnia.com-ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕΤο κανάλι «Επειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι Ανιαρή» παρουσιάζειέργα Ελλήνων λογοτεχνών που έχουν περάσει στη δημόσια κυριότητα —χρονογραφήματα, διηγήματα, μικρές ιστορίες — με τρόπο που αποδεικνύειπως αυτά τα κείμενα δεν είναι ανιαρά. Απλώς κάποιοι μας έπεισαν ότι είναι.Συνήθως στο σχολείο.- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!#ΕλληνικήΛογοτεχνία #ΜπάμπηςΆννινος #Ozempic

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related